donderdag 26 maart 2015

Wildbreien en... agressief haken?

Ik heb het ook al eens gedaan...
Je weet wel...
Het was heel spannend,
En achteraf was ik erg trots...

Wildbreien.
Het was een project van onze gemeente waar vele handwerk(st)ers aan meededen.
En de stad zag er een heel lenteseizoen zo vrolijk uit door onze breiwerkjes.
Het enige wat ik jammer vond, was dat die werkjes zo grauw werden door stof en regen.
Maar het was mooi zo lang het duurde.

Ik vraag me af waarom er geen wildhaken bestaat?
Of misschien bestaat het wel, maar klinkt het misschien niet zo goed als wildbreien?
Kunnen we het dan agressief haken noemen?
Of in het Frans: crochet-fou?
In het Engels: amazing crochetting, hook around the city?

Ach, welke naam er op kleeft, is van geen belang.
Het gaat er om dat brei- en haakwerk je dag kan opfleuren!
Zeker en vast!


vrijdag 20 maart 2015

maandag 16 maart 2015

good luck


Een tijdje geleden had ik zin om iets kleins te haken.
Iets met felle, vrolijke kleurtjes.
Het begon met eentje en nu zijn ze al met 5:
de blije cowboy, de lieftallige ballerina, de hippe oma, de stille vrouw en het slaapmannetje...
Gelukspoppetjes!

Hopelijk krijg ik de volgende dagen wat tijd zodat ik mijn kussens kan afmaken en aan jullie kan tonen. Maar met dit mooie weer kriebelt het eigenlijk ook om in de tuin te gaan werken!


Lieve groetjes,

Sigrid

zaterdag 7 maart 2015

Kist vol kleuren

Het was op een lange, grijze zondag toen ik ongeveer 9 jaar was en me verveelde.
Tekeningen waren mislukt, geen zin meer om te lezen, te groot voor de poppen en te klein voor de hitlijst op MTV. Tot mama zei: 'Waarom haak je geen sjaaltje of dekentje voor de Barbiepoppen?'
Ik mocht zelf de kleurtjes kiezen uit mama's houten kist vol restjes.
Het lijkt wel een sprookje, maar voor mij leek het écht of er een regenboog uit die kist kwam als het deksel omhoogging.
Zo véél, zo mooi, en met elk bolletje wol dat je opzijlegde, ontdekte je nog méér prachtige garens.
En dat moment was het begin van mijn handwerkpassie...

Eerst nog wat klungelig, op weg geholpen door mama, het garen bijna nat van mijn zweethandjes. Maar hoe langer hoe meer begreep ik het en niet lang daarna ontwierp ik mijn eigen popjes.
De jaren die daarop volgden, was het handwerk nooit ver weg.  Er waren periodes dat ik als tiener geen 'tijd' had om te haken of breien.  Maar dan pakte ik toch weer naar de haaknaald, want ik kon het gewoon niet laten.

Sinds een paar jaar ben ik héél intensief bezig met haken, soms ook breien. Er gaat geen dag voorbij of ik heb enkele rijtjes gehaakt. Een dag waarop ik geen kans zie om te handwerken, eindigt sip. Een dag waarop ik een werkje afmaak, is een trotse topdag.

Vandaag begin ik nu ook met mijn eigen handwerkblog. Maar mijn dochtertje is alvast mijn grootste fan en mijn zus supportert mee.

Hopelijk beleven jullie ook plezier aan mijn blog!